|
| -Reşat AKÇAY- | resatakcay@gazete365.com |
| Planlama yönünden İstanbul | |
16/08/2010
|
|
| 1961 Anayasası ile planlama ilkesinin kabulü ile başlayan planlı çalışmaya o günkü İstanbul Belediyesi de katılmış 1962 yılında iller bankası ve İstanbul belediyesinin katılımı ile İstanbul Büyük Nazım Plan Bürosu kurulmuştu. O tarihte yürürlükteki yasalara göre belediyelerin yaptığı şehir imar planları bakanlıktan onaylanıyordu. Büyük Nazım Plan Bürosu 1/50.000 ölçekli planı üretirken İstanbul’un bir çok nahiyesinde, köyünde yeni belediye teşkilatları kuruldu. Bu belediyelerin de imar planları yapıldı. Bakanlıktan onaylanarak yürürlüğe girdi.1967 yılında İstanbul için 1\/25.000 ölçekli sanayi nazım planı yapıldı. Yine başkanlıktan onaylanıp yürürlüğe girdi. Sanayi nazım planında İstanbul’da Topkapı, Rami, Küçükköy, Şişli, Sarıyer, Cendere-, Beykoz, Ümraniye, Kadıköy, Maltepe bölgeleri olmak üzere İstanbul’un 9 bölgesinde sanayi bölgeleri planlandı. Bu bölgelerin dışında kalıpta mevcut sanayiyi koruyan belli ölçekte büyümesine izin verilmeye başlandı. Yine o tarihlerde sanayi tesislerinin işletme ruhsatları valilik ve kaymakamlıklarca veriliyordu. İmar planları ile sanayiye ayrılan alanların dışında konut planlaması yapılmadığı için mücavir alanlarda kaçak yapılar alabildiğe çoğaldı. Hazine ve belediye arazilerinde gecekondu yapıma hızlandı. 1967 de 775 sayılı gecekondu yasası bu maksatla çıkarıldı.775 sayılı yasada öngörülen planlama ve arazi tesisi yapılmadığından yıkımla baş edilemedi. Sonunda sanayi bölgelerinin etrafında binlerce gecekondular yapıldı. Cendere sanayi bölgesinden dolayı boğazın İstanbul yakası sırtlar Paşabahçe sanayi bölgesinden dolayı Beykoz sırtlar, Bomanti sanayi bölgesi ile sağlayan ---- Topkapı sanayi bölgesinden dolayı Zeytinburnu Ramı sanayi bölgesinden dolayı Bayrampaşa Gaziosmanpaşa sağmacılar kaçak ve gecekondu yapıları ile doldu. Sebep, sanayi planlamasının yanında konut planlamasının yapılmayışı. Sonunda 1962 yılında yapımına başlanan 1/50000 ölçekli plan 1980 yılında yürürlüğe girdi. 18 senelik 1/50.000 ölçekli plan sürecinde İstanbul’da yüzlerce plan yapıldı. Plansız olarak gelişen 36 belde belediyesi ayrı ayrı planlar yaptırarak başkanlıktan onaylattı. Ancak bu planların hiçbiri 1/50.000 lik planla uyuşmuyordu. 1985’te yürürlüğe giren 3194 sayılı yasa ile bölge ve çevre düzeni 1/25.000 1/50.000 ölçekli Nazım planları bakanlık onayladıktan sonra 1/15000 1/1000 ölçekli imar planları belediyece onaylanması ilkesi ve İstanbul içinde Büyükşehir’e nazım imar planı yetkisi verilmiş. Hala İstanbul’un bütünü için bir nazım plan üretilemedi. İstanbul Büyükşehir Belediyesi 2004 yılından beri 350 kişilik bir akademisyen kadroyla bu planlamayı yapıp bitirmeyi hedeflemiş ancak bölge ve çevre düzeni planı başkanlıkça yapılmadığı için sonuç alamamıştır. Bu olandan anlaşılacağı üzere anayasanın 127. maddesi yazılan belediyeler merkezi idarenin vesayeti altın olması merkezi idare planlamada kendine verilen bölge ve çevre düzeni planlarını yapmadan belediyelerin yetki ve sorumluluklarını yerine getirmeleri mümkün olmayacağı gibi merkezi idarenin denetlemeyi sağlıklı yapması mümkün değildir. Planlama hiyerarşisinin kurulması da mümkün değildir. Bu karmaşa İstanbul Büyükşehir Belediyesi ile ilçe belediyelerinde de aynen yaşanmaktadır. | |
bırgul guven saayın baskanım yaptıgınız ısler verdıgınız fıkırler bızım ıcın cok onemlı ıyıkı varsınız bu dunyada 5 tane daha resat akcay olsaydı neler neler olurdu herkesın saygı ve sevgı duydugu baskan buyukkkksun 2010/08/26 10:23:45 |
|