|
| -Akın KÖSE- | akin-hoca@hotmail.com |
| Van minit | |
05/05/2009
|
|
| Ermenistan-Türkiye ilişkileri son günlerde başdöndürücü bir ilerleme gösteriyor. Bu zamana kadar Türkiye’nin bu denli verici olduğu bir açılım yapılmamıştı. Egemen güçler Türkiye’ yi dünya vitrinine her daim çözümsüzlük üreten ve inkarcı olarak takdim etti ve etmekteler. Tıpkı Kıbrıs’taki gibi. Türk hükümeti de şirin görünmek için her türlü tavizi vermeye hazır görünüyor. Oysa gerçek öyle değil. Dünya düzenini elinde tutanların son yüzyıldaki egemenlik siyaseti bu. Türkiye bunun için en güzel örnek. Yunanistan, Ermenistan, Suriye, Rusya, ve İran’la anlaşmazlıklara bakın. Dikkat edilirse, yaşanan her problemde ara bulucu ya ABD ya da AB. Hacivat-Karagöz oyunu gibi. On yıllar boyu Rusya “komünizm”, İran da “şeriat” getirecek diye ABD çığırtkanlık yapmadı mı? Ame ne komünizm ne de şeriat geldi bu ülkeye. Artık gözünü açma vakti gelmiştir. Kafkas Ermenilerine toprak sözü veren hangi ülkelerdi? Zamanı bir asır kadar geriye aldığımızda karşımıza ABD ve Avrupa ülkeleri çıkıyor. Ne garip değil mi? Stratejik müttefikimiz ve Avrupalı dostlarımız! Ya Birinci Dünya Savaşında topraklarımızı işgal edenler? Aaaa bak yine aynı dostlar! Peki, Türkiye’ nin Doğu ve Güneydoğu topraklarını Kürdistan ve Ermenistan olarak haritalarda adlandıranlar? Milyonlarca Amerikan yerlisini vahşice katleden, iki atom bombasıyla Japonya’nın iki önemli kentini yerle yeksan edip yüzbinleri katledenler, kalkıp 1915 olaylarını “Büyük Felaket” olarak adlandıracaklar, Cezayir’de 1,5 milyon müslümanı katledenler 1915 olaylarını meclislerinde “soykırım“ olarak kabul edecekler. Oh ne güzel dünya! Ben de van minit (one minute) diyorum. Türkiye neden bu kadar telaşlı? Elbette sorunlar çözümsüz kalmamalı. Sonuna kadar düşman olunmaz ki. Ama bunun için önce geçmişte yaşananları bugünkü süreçte ön şart olarak sunmamalı ve Ermenistan işgal ettiği Azerbaycan topraklarından derhal çekilmeli. Çözümü ABD ve AB’de değil Türkiye ile diyalogda aramalı. Diaspora’nın Ermenistan’a verdiği zararları görmelidir. Türkiye’nin Ermeni halkıyla değil ama Taşnak ve Hınçak zihniyetlilerle bir sorunu vardır. Devlet kurma sevdasıyla Doğu Anadolu’ yu işgal edenler, Osmanlı devlet adamlarına ve Türkiye Cumhuriyeti diplomatlarına suikast düzenleyenlerle. Aksi düşünülse Mustafa Kemal Atatürk Türk Dil Kurumu’nun başına Agop Dilaçar’ı neden getirsin? İçişleri ve Milli Eğitim Bakanlıkları Levon Panos Dabağyan’ın kitaplarını neden tavsiye etsin? Bu nedenle Türk Hükümeti kavramları bir bütün olarak dikkate almalı ve Azerbaycan’ın da bir Türk devleti olduğunu unutmamalı. Kafkaslarda bir Azeri’nin eline diken batsa, Anadolu’da yetmiş milyon Türk “ah“ diye bağırır. İşte bunun için van minit, sonuna kadar van minit. |
|
(0) Yorum |
|